الهی
الاهـی بــه دلهــــــــای افـــــــــروخـتـــه
بــه جـــانـهـــای از عـاشـقی سـوخـتــه
بـه اشـكی كـه در مـاتـمی ريـخـتــه
چـو گوهـــر بـه مـــژگـانی آويـخـتــه
بـه چـشـمی كــه از غـم در آن خــواب نـيـسـت
بـه جــانی كــه يـكــــدم در او تـــــــاب نـيـسـت
بــه آن مـــــــــــادر پـيــــر دلســوخـتــه
كــه چـشــمـش بـه راه عـزيـز دوخـتــه
بـه پـــــايی كـه پـويـنـــــــــــــدهء راه تـوسـت
بـه دسـتی كـه هـرشـب بــه درگــاه تــوسـت
بـه دردی كـه در سـيـنـه هـا خـفـتـه اسـت
بـه رازی كــه در سـيـنـه نـــاگـفـتــه اسـت
بـه آن دل كـه از غـصـه ويــرانـه اسـت
بـه آن زن كـه آهـش غـريـبــانـه اسـت
بـه شـب نـالـهء مــادری دردنــاك
كــه دارد عـزيــــزی بــه خــاك
بـده بـخـت آنــم كــه يــــــــاری كـنـم
ز غـمخــوارگــان غـمگـســاری كـنـــم
بــه آن بی پـنـــاهی كــه در بی كـسـی
بـنــالـــــد كــه يـكــدم بـه دادش رسـی
بـه عـشــقی كـه بـا شـــــــرم آمـيـخـتــه
بـه اشــكی كــه در عــاشـــقی ريـخـتــه
بـبـخـشــــــــــا مــــــــــــــرا دولـت بـنــــــــــــــــدگی
كـــه فـــــــــردا نـگــــريـم ز شـــــــــرمـنـــــــــــــدگی
الهی روح گل پرپرشده ام را در همه وقت قرین رحمت
خودت قرار ده ،به حق این شبها وناله ی دل محبان درگاهت
ای خدای تنهایان وبى پناهان