آواز عاشقانه ي ما در گلو شکست
و روز را به داغ
روشن نمی شود
به سرای دلم چراغ
کاش بودی تا دلم تنها نبود
قومی ز خیال در غرور افتادند
و ندر طلب حور و قصور افتادند
قومی متشککند و قومی به یقین
از کوی تو دور دور دور افتادند