داریوش و دانیالم
هرکجااشکی به رخسارت نشست
هر کجا غم روی چشمانت نشست
هرکجا از دوست حرفی گفته شد
هرکجاشاخه گلی پژمرده شد
عشق من ، ای یادگاران گل پرپر من
آن زمان به یاد آورید مرا
مرا که همیشه دوست داشته و
دوست میدارمتان .
+ نوشته شده در ساعت توسط مادر
ای خدای تنهایان وبى پناهان